Taśmyostatnie 6 sekund – home run, walk-off, 3 K albo REC

Nowy zawodnikKrok 1 z 4

Mecz

Po meczu

Rozwój

Tabela

Reprezentacja

Statystyki

Koniec sezonu

Ekwipunek

Transfery

Oferty

Rankingzawodnicy wszystkich graczy

Wszystkie ligi

Zawodnik

Wyglądwidać go na boisku i na karcie zawodnika

Koniec kariery

Zapisy kariery

Historia zmian · najważniejsze nowości · C – Claude, G – Grok

Jak graćKadet Barons ·

Kariera

Tworzysz jednego zawodnika i prowadzisz go przez całą karierę: od drugiej ligi aż po MLB. Mecze grasz całą drużyną – odbijasz, rzucasz i biegasz za wszystkich – ale statystyki, oceny i rozwój liczą się tylko Twojemu zawodnikowi. Na boisku poznasz go po złotym kółku pod nogami i gwiazdce przy nazwisku.

Zawodnik czy zawodniczka

W kreatorze wybierasz płeć – od niej zależy wygląd postaci. W Drugiej dywizji gra też Queens Wrocław, żeńska sekcja: mocna drużyna (siła tuż poniżej Barons), więc na start łatwiej tam o ławkę. Po dwóch meczach z rzędu na ławce trener zawsze daje szansę w składzie. Dobry mecz (ocena 7+) daje immunitet ♛ na następny występ – grasz wtedy mimo słabszej formy. Immunitet się nie nakłada: dobry mecz pod immunitetem go nie przedłuża. Na testach w innym klubie i tak grasz oba mecze. Ocena zależy od ligi: te same liczby w Drugiej dywizji są warte mniej niż w Hoofdklasse czy MLB. 7 to dobry mecz, 8 bardzo dobry, 9 wybitny, a 10,0 prawie się nie zdarza. W ataku po WRÓĆ lewy przycisk zmienia się w BIEGNIJ (znów naprzód) – można tak biegać tam i z powrotem, aż obrona wyautuje biegacza. W meczu w MENU są dwie pozycje: Skład (lineup) – składy obu drużyn z pałkarzem na pałce, i Moje statystyki – bieżąca ocena, statystyki „ile na ile”, co wyszło, a co nie. Kto wybierze Queens, dostaje skórkę Softball w barwach klubu (zmienisz ją w menu). Queens grają w miętowych strojach z różowymi akcentami.

Skład i pozycja

O składzie decyduje trener. Dobra forma przesuwa Cię na początek kolejności odbijania, słaba – na koniec. Jeśli konkurent na Twojej pozycji jest wyraźnie lepszy, siadasz na ławce. Na początku trener sprawdza Cię na różnych pozycjach. Po 8 meczach trener sam ustala Ci pozycję po Twoich cechach: miotacz, łapacz, konkretna baza (1B, 2B, 3B, SS) albo pole zewnętrzne – i stawia Cię głównie tam. Przed każdym sezonem sprawdza ją znowu i zmienia, gdy inna pozycja pasuje do Ciebie wyraźnie lepiej (od 1.56C pozycji nie wybierasz ani nie kupujesz). W Rozwoju widzisz dopasowanie do każdej pozycji (gwiazdki) i z kim walczysz o miejsce w klubie. Granie na swojej pozycji daje zgranie: +1 do obrony co 10 meczów na niej (najwyżej +3). Miotacz zaczyna mecz co drugi raz. Twoja pozycja daje przewagę (+6 w ocenie trenera), ale nie gwarancję gry. Trener mówi wprost (Rozwój i ekran przed meczem), czego chce, żebyś grał stale: jakiej formy (średniej ocen) albo ile konkretnych cech. Za słabe mecze są kary: ocena poniżej 4,5 to ostrzeżenie (trener ma mniej cierpliwości), drugi słaby mecz z rzędu to ławka na 1 mecz, a ocena poniżej 3,5 to zesłanie na zapole (lewe lub prawe pole, na końcu kolejności, bez premii za pozycję) na 2 mecze. Immunitet chroni przed ławką, nie przed zapolem; na testach kar nie ma. W meczu możesz sam zmienić miotacza na siebie. Gdy miotacz jest zmęczony (komunikat MIOTACZ ZMĘCZONY), to zwykła zmiana bez kary. Gdy nie jest – gra pyta, czy na pewno, i taki mecz nie daje punktów rozwoju. Jeśli w meczu grasz na dwóch pozycjach (np. wchodzisz na górkę w 6. inningu), mecz liczy się na tej, na której grałeś dłużej, a druga jest zapisana obok (w statystykach np. SS→P).

Ekwipunek

Buty, rękawica i kij podnoszą cechy na czas meczu (także w symulacji) i widać je na boisku – inny kolor butów, rękawicy i kija. Sklepu nie ma: przedmioty wypadają po meczach – im wyższa ocena, tym większa szansa i rzadszy łup; puchary, turnieje i testy dają więcej. Wyczyny w meczu – home run, 3 strikeouty na górce, 3 skradzione bazy – podnoszą szansę na łup i kilka razy zwiększają szansę na przedmiot legendarny. W grze jest 360 przedmiotów: zwykłe, rzadkie, epickie i legendarne. Każdy zagrany mecz zużywa założone przedmioty o 1, a każdy model ma inną trwałość. Plecak mieści 12 przedmiotów razem z założonymi. Na karcie zawodnika widać OVR z ekwipunkiem; OVR w rankingu i dla klubów liczy się bez niego.

Punkty rozwoju

Za każdy mecz dostajesz punkty rozwoju: im lepsza ocena meczu i silniejsza liga, tym więcej. Wydajesz je w zakładce Rozwój na kontakt, siłę, bieg, rzut i obronę: przyciskami + i − rozdzielasz punkty, a ZATWIERDŹ zapisuje trening (potem nie da się go cofnąć). Im wyższa cecha, tym droższy kolejny punkt: do 70 punkt kosztuje od 1 do 5, powyżej 70 coraz więcej (13 przy 98). Cechy nie kończą się na 99: 100–129 to Legenda (13–16 pkt za punkt), 130–150 to GOAT (17–20 pkt). Niżej poziomy to Amator (20–39), Talent (40–54), Wschodząca gwiazda (55–69), Profesjonalista (70–84) i Gwiazda (85–99) – tak samo nazywa się poziom Twojego OVR. Legenda i GOAT mają własny złoty i fioletowy pasek. W meczu punkty ponad 99 działają słabiej (do 130 w połowie, dalej w jednej trzeciej), żeby nie łamać fizyki gry. Dobry zawodnik zbiera w sezonie ok. 70–80 punktów w drugiej lidze i ok. 130 w MLB – do MLB dochodzi się zwykle po 7–9 sezonach, a wszystkich cech na 99 nie da się zrobić w jednej karierze. Mecz symulowany daje połowę punktów, ławka – jeden punkt, a przy dłuższym siedzeniu na ławce cechy potrafią spaść. W trakcie meczu w pauzie jest przycisk Symuluj resztę – dokańcza spotkanie od aktualnego wyniku.

Trener

W Rozwoju wybierasz trenera na sezon z kilku ofert. Każdy prowadzi jedną cechę i sam ją podnosi o 1: podstawowy co 3 mecze, dobry co 2, elita po każdym meczu (powyżej 85 w cesze dwa razy wolniej, od 100 trzy razy). Cena zależy od cechy, jakości trenera i od tego, ile punktów zbierasz w sezonie – dwóch trenerów w sezonie stać Cię zawsze, trzech najwyżej. Zmienić trenera możesz po 10 meczach z nim (nowy kosztuje pełną cenę), a z końcem sezonu odchodzi – w nowym wybierasz znowu. Oferty zmieniają się co 10 meczów sezonu, a trenerzy między sezonami się rozwijają, czasem zmieniają specjalność albo kończą karierę.

Wiek

Zaczynasz jako 17-latek. Do 22 lat organizm rośnie sam, po trzydziestce cechy zaczynają spadać – najpierw bieg. Karierę możesz zakończyć od 33 lat, najpóźniej kończy się w wieku 45 lat.

Transfery

Po sezonie przychodzą oferty. W połowie sezonu czasem zgłasza się też klub z wyższej ligi – taka oferta czeka do końca rozgrywek. Każda oferta ma atut: premię punktów rozwoju, pewne miejsce w składzie albo trenera indywidualnego. W mocniejszym klubie łatwiej o ławkę. W zakładce Transfery wybierasz drużynę marzeń: cel główny i rezerwowy. Widzisz, ile OVR brakuje do wymagań klubu, a dobre mecze budują zainteresowanie. Przy 60% klub zaprasza na testy (gdy brakuje najwyżej 8 OVR), czasem po świetnym meczu zaprasza też inny klub z wyższej ligi. Zaproszenie wyskakuje po meczu: możesz od razu przyjąć, odrzucić albo dać „Później” – wtedy czeka w Transferach (dotknij go, żeby przyjąć albo odrzucić) i wygasa po 4 meczach. Kluby zapraszają tylko w sezonie ligowym, gdy zostały co najmniej 3 kolejki – testy zastępują 2 kolejki ligi, więc w play-off i turniejach nie da się na nie pojechać. Testy to 2 mecze w barwach tego klubu z gwarancją gry (immunitet się nie zmienia); Twoja drużyna gra wtedy bez Ciebie, a wynik widzisz po meczu. Najwyżej 3 wypożyczenia na testy w sezonie i 3 testy w jednym klubie. Werdykt: „bierzemy” (pewna oferta po sezonie i +10 do cechy na 3 mecze), „blisko” (+5 na 3 mecze) albo „jeszcze nie teraz”. 100% zainteresowania przy spełnionych wymaganiach też daje pewną ofertę. Poza Europą grają: kanadyjska CBL, meksykańska LMB (od OVR 60, najwyżej 6 mniej niż klub), japońska NPB (od OVR 72, najwyżej 5 mniej niż klub) i MLB – najsilniejsza liga świata (kluby OVR 82–85, przyjmuje od OVR 80 i najwyżej 3 mniej niż klub, np. Dodgers chcą 82). W Europie klub może być najwyżej 14 OVR mocniejszy od Ciebie.

Sezon

Liga gra każdy z każdym – w małych ligach dwie rundy. Cztery najlepsze drużyny grają półfinały, zwycięzcy – finał.

Awanse i spadki

W Polsce, Czechach, Niemczech i Holandii są dwie ligi. Zwycięzca finału drugiej ligi awansuje, ostatni zespół najwyższej ligi spada, a przedostatni gra baraż (jeden mecz u siebie) z przegranym finału drugiej ligi. Twój klub awansuje i spada razem z Tobą – w Pierwszej dywizji mogą grać jednocześnie Barons i Barons II. Drużyny się rozwijają (w Twojej karierze, także te, którymi gra komputer): beniaminek po awansie wzmacnia się mniej więcej do średniej nowej ligi, żeby miał szansę się utrzymać – także gdy Ty już w nim nie grasz; tytuł, puchar kraju i gra w Pucharze Europy czy Lidze Światowej dodają siły, spadek ją odbiera. Podsumowanie widać po zamknięciu sezonu. W drugiej dywizji mecze zawsze na boisku Dywizji 2.

Puchar kraju

Puchar Polski (i puchary Czech, Niemiec, Holandii) grają kluby obu lig: runda wstępna dla najsłabszych, potem 1/8, ćwierćfinały, półfinały i finał – po jednym meczu, wplecione między kolejki ligi. Gospodarzem jest drużyna z niższej ligi, więc gra się na gorszym boisku. Zdobywca pucharu gra w Pucharze Europy – to jedyna droga do Europy z drugiej ligi.

Puchar Europy i Liga Światowa

Puchar Europy: mistrzowie i zdobywcy pucharów Polski, Czech, Niemiec i Holandii (jeśli mistrz zdobył też puchar, miejsce dostaje finalista ligi). Dwie grupy po cztery drużyny, półfinały na krzyż i finał na stadionie europejskim. Zwycięzca Pucharu Europy oraz mistrzowie MLB, NPB, LMB i CBL grają w Lidze Światowej – mini liga sześciu drużyn i finał na najbardziej wypasionym stadionie w grze. Mecze turniejowe dają więcej punktów rozwoju, a trofea widać w rankingu.

Zapisy i nowa kariera

Kariera zapisuje się sama na serwerze po każdym meczu. W menu (☰) masz też Zapisz / wczytaj karierę: do 6 zapisów na konto, każdy to punkt powrotu – wczytanie cofa karierę do tego momentu, a późniejsze mecze znikają też z rankingu. Nowa kariera tworzy nowego zawodnika; obecny trafia do Galerii Sław i możesz do niego wrócić przez zapis. Zawodnik na emeryturze zostaje w rankingu i inni gracze mogą go powołać do reprezentacji, ale grać nim już się nie da (także z zapisu).

Tabele

Pozostałe ligi i oba turnieje rozgrywają się równolegle z Twoim sezonem. W zakładce Tabela przełączasz je kafelkami u góry: drugie i pierwsze dywizje, MLB, Japonia, Puchar Europy, Liga Światowa.

Poziom trudności

Domyślnie wynika z ligi: w drugich ligach łatwy, w Europie, CBL i LMB średni, w NPB, MLB i Lidze Światowej trudny. Przed meczem możesz go zmienić. Każdy stopień łatwiej to ×0,85 punktów rozwoju, każdy stopień trudniej ×1,15. Symulacji to nie dotyczy.

Sterowanie w meczu

Takie samo jak w Barons Game: w ataku odbijasz w kolorowym polu paska i klikasz BIEGNIJ, w obronie wybierasz narzut, trafiasz kreską w środek paska i wskazujesz bazę przyciskiem albo muśnięciem palca. Cechy zawodników działają naprawdę: silniejsze ramię miotacza to szybsze i celniejsze narzuty, lepsza obrona – pewniejsze łapanie.

Gra klawiaturą (PC)

Strzałki – pola rombu: w ataku ↑ Mocne, ← Skrót, → i ↓ Normalne; w obronie narzut (↑ Super szybka, ← Kręcona, → Zmyłka, ↓ Szybka), a w akcji baza (↑ 2B, ← 3B, → 1B, ↓ dom). Spacja – prawy okrągły przycisk: GOTÓW, BIEGNIJ (stukaj, przytrzymanie nie działa), RZUT!. Shift albo Z – lewy: WRÓĆ / BIEGNIJ znów, w obronie zmiana miotacza. 1 / 2 / 3 – w ataku kradzież 2B / 3B / domu, w obronie rzut miotacza na 1B / 2B / 3B. K – karta mocy (przy kilku K przełącza, Enter zagrywa). Tab – skład meczu. Esc – menu, P – pauza. Poza boiskiem Enter wciska główny przycisk ekranu, a Esc – „Wróć”. Po pierwszym klawiszu na przyciskach pojawiają się podpowiedzi.